2011/Feb/12
2010/Jul/09
กุไม่รู้ว่ากุต้องคิดอะไร
กุรู้แค่ว่ากุเจ็บมามากพอแล้ว
ร้องไห้มามากพอแล้ว
เจี๋ยจีบกิ่ง ทัังที่รู้ว่ากิ่งเป็นแฟนเก่าไอค์
ให้กุรุสึกยังไงวะ 
2009/Apr/11
ปีหน้า หลายๆคนก้อเรียนจบไป
แยกย้ายกานไปทำงานตามที่ต่างๆ
มานจะห่างไกลกานกว่าตอนเรียนอีก
เมื่อถึงครานั้น ก้อคงจะรวมตัวกานยากละ
สงกรานต์ปีนี้ มานเลยจะเป็นปีสุดท้าย
ที่จะได้ใช้คำว่านัดห้อง สำหรับกุ(เพราะกุเป็นคนนัด)
โดยกุก้อกำหนดแผนการดำเนินงานไว้ว่า
"กลางวันเล่นน้ำ กลางคืนเล่นโฟม(ฟอง)"
เพื่อให้ทุกคนได้เลือกกานอย่างจุใจว่า
จะกลัวแดด หรือจะกลัวผี (กว่ากาน)
นัดห้องที่ผ่านๆมา กุพยายามโฆษณาชวนเชื่อว่า
มากานโคตรเยอะ แต่มาจริงสิบกว่าคน
คราวนี้กุจะไม่หลอกลวงประชาชน
ใครไม่มา ช่างแมร่ง แล้วอย่าหาว่ากุไม่เตือน(แหน่ะ มีเคือง)
ปีนี้เรานัดกานเล่นน้ำวันที่สิบสาม แต่เล่นโฟมกุเริ่มไม่แน่ใจว่า
จะต่อกานเลยมั้ย หรือขยายระยะเวลาออกไปอีกวัน
สถานที่นัดพบ คาดว่าน่าจะเป็นเซนทรัลกาดสวนแก้ว บ่ายโมง
โดยรายละเอียดติดต่อได้หลังไมค์(ใครไม่มีเบอร์กุ ถือว่าไม่ให้เกียรติกุ)
กุบอกตามตรงว่าปีนี้มากานคงไม่เยอะ เพราะมีทั้งติดฝึกงาน
บางคนก้ออยู่ต่างจังหวัด บ้างก้อกุติดต่อไม่ได้
ฉะนั้นหากมาถามกุว่าใครไปบ้าง เพื่อใช้เป็นเหตุผล(ข้ออ้าง)
ในการตัดสินใจ กุบอกเลยว่าไปไม่เยอะ ไปไม่ไปเรื่องของมรึง
เอาเป็นว่ากุอยากให้ไปกานจริงๆ (เพราะกุเป็นคนจัด)
โดยได้ทำเอแบคโพลออกมาแล้วว่าใครว่างวันไหนบ้าง
เราจะเดินเล่น(น้ำ)กาน (เพราะไม่มีผู้สนับสนุนใจบุญ)
คนที่จะเอานู่เอานี่มาอ้าง กุไม่ฟัง เวลาเค้าไปไหนกานอีก
แล้วไม่มีใครบอก มึงไม่ต้องไปถามหาเหตุผลจากใคร
นัดแต่ละทีกุเสียค่าโทรไปตั้งเท่าไหร่ (จิงๆ แม่จ่ายให้)
กุไม่เคยบ่น ไม่เคยงก แต่ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายของกรุละ
กุจะโทรให้มากที่สุด ใครที่ไม่ไป ช่วยโกหกกุด้วยว่า
อยู่ต่างจังหวัด เพราะกุได้ยินแล้วคงจะผ่อนคลาย
มากกว่ารุว่าอยู่บ้านกานแล้วบอกไม่ว่าง
เวลาเจอกาน บอกว่าอยากเจอเพื่อนๆ อยากเจอคนนู้นคนนี้
น่าจะมีนัดห้องนะ พอกุจัดไป ทั้งๆที่ว่างก้อไม่มากาน
คนไหนอยากเปลี่ยนแปลงกำหนดการอะไร บอกกานมาตรงๆ
กุพร้อมจะเปลี่ยนแผนทุกอย่าง เพื่อให้ทุกคนได้มา
สุดท้ายนี้ กุอยากบอกว่า กุแรดหน่ะกุรุ้
edit @ 11 Apr 2009 22:18:19 by -::::--IKE--::::-
2008/Mar/07
ปิดเทอมแล้วววววววววว สบายจัยยยยย
ซัมเมอร์ที่แล้ว เป็นอะไรที่ดีมากๆๆ เป็นประสบการ์ณที่ตื่นเต้นในตอนแรก ตอนต่อมาเริ่มไม่แฮปปี๊เล็กน้อย แต่ตอนสุดท้ายก็จบอย่าง happiez ending
คนๆ หนึ่งที่ไม่เคยทำอะไรด้วยตัวเองเลย ต้องไปทำอะไรทุกอย่างด้วยตัวเอง(แม้กระทั่งถ่ายรูป) ในต่างแดน ถึงสามเดือน
เหมือนที่แฟ้ม มันพูดอ่ะนะ ว่าไม่อยากให้พ่อแม่ไปส่งที่สนามบิน เพราะกลัวจะร้องไห้(ขอโทดด้วยที่ว่าแกเน่า)
เราเองก็ไม่เคยคิดมาก่อนแหล่ะ ว่าช่วงวินาทีที่ต้องเดินเข้าไปในเกต ขณะที่พ่อแม่ ยืนอยู่ข้างหลัง จะทำให้คนอย่างเราถึงกับร้องไห้(ไม่เคยบอกใครนะเนี่ยะ)
ตอนเดินทางก็เดินทางคนเดียว ทำทุกอย่างเองหมด กลัวไปหมดทุกเรื่อง
มีปัญหาเยอะแยะมากมายเกิดขึ้น(หลายครั้งแอบร้องไห้) แต่ก็ผ่านมันมาได้
ทำไมตูขี้แงอย่างนี้เนี่ยะ!!!
ทุกอย่างผ่านไปครบหนึ่งปีพอดี จริงๆซัมเมอร์นี้ก็อยากไปอีกนะ แต่ติดที่ว่า ต้องลงเรียนช่วงซัมเมอร์
(แอบอิจฉาเพื่อนๆ ที่ได้ไปด้วยกานจัง)
จิงๆ ไม่มีไรหรอกที่เอามาเล่าเนี่ยะ เพราะดันเปิดไปเจอรูปเก่าๆ ก็เลยผ่านกระบวนการทาง โฟโตชอป เล็กน้อย
เสดแล้วก้อเลยคิดว่าเอามาลงบลอกดีกว่า กะจะเขียนบรรยายใต้ภาพเพียงเล็กน้อย
แต่พอเริ่มพิม เรื่องราวต่างๆ มันก็ผุดมาเต็มหัวไปหมด(แอบน้ำตาซึมเล็กน้อย)(อีกแระ!)
รู้สึกว่า ภาณุ กับ จะริ เก่งมากๆๆๆนะ ที่ไปเรียนถึง ญี่ปุ่น และ ฝรั่งเศส (ตามลำดับ)
เราไปอยู่แค่สามเดือน บ่อน้ำตายังแตกซะขนาดนี้
แล้วสองคนนี้จะขนาดไหน (คงไม่มีใคร sensitive เหมือนตูหรอก)
คิดถึงนะๆๆๆๆๆ เพื่อนรักทั้งสอง ไว้กลับมาเมื่อไหร่ สัญญาเลยว่าเราต้องเจอกาน (คนอื่นมันไม่ว่าง ก็ช่างมัน)
finally คิดถึงเพื่อนทุกๆคน ที่ซู๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
edit @ 7 Mar 2008 00:50:08 by -::::--IKE--::::-
2008/Mar/03
หลังจากลบ บล็อกนี้ไปแล้วหลายรอบ แล้วก้อทำใหม่อีกหลายๆรอบ แล้วก้อลบอีก จนไม่มีใครเข้ามาดูแล้ว
หลังจากนี้คงไม่ลบแล้วหล่ะ จะปล่อยทิ้งไว้ให้มันรกร้างอย่างเนี๊ยะแหล่ะ นานๆ ก้อจะเข้ามาอัพที ไม่ลบแล้วๆ
เวลาผ่านไปเร็วมากกก เร็วซะจนตอนนี้มีเดอะสตาร์สี่แล้ว ละก้อเอเอฟห้ากำลังรับสมัครละด้วย (เกี่ยวอยู่นะ)
ไม่ได้รู้สึกแก่เลยนะ(อย่าบังอาจมาว่าตูเชียวนะ โดนมาเยอะละตอนมอหก) แต่รู้สึกว่าไม่เคยทำอะไรมีประโยชน์เลย
บางครั้งชอบทำไรคนเดียวนะ(หาว่าตูไม่มีเพื่อนอีก) ไปเดินห้างเอง ดูหนังคนเดียว(หลายครั้งโดนบ่นว่าทำไมไม่ชวนนนนกานนน)
บอกตรงๆ ไม่อยากชวน ขอโทดด้วยละกาน เพราะโทรไปถามทีไรเจอคำว่า "เลี้ยงป๊ะหล่ะ" ทุกที(หมายถึงเพื่อนๆ นะ อิอิ)
รู้ว่าเพื่อนๆ พูดกันเล่นๆ นะ แต่มานเปนซะงี้ทุกคน จิงๆ ไม่เกี่ยวเท่าไหร่หรอก ความจิงคือ อยู่กับเพื่อนแล้ว
เราเกรงใจ ไม่ค่อยได้ตัดสินใจไรเอง พูดอีกอย่างคือ ฉันเปนคนเอาแต่ใจที่ไม่อยากให้ใครรู้(น้องตูคงรู้ดี)
นอกเรื่องมาซะเยอะๆ
จิงๆ ประเด็นที่จะบอกก้อคือ คิดถึงทุกคนจัง ทุกๆๆๆๆๆคนเลยนะ ที่เรารู้จัก
มีเพลงของ alicia keys มาฝาก หวังว่าจะทำให้คนที่อยู่ห่างงงงๆๆๆๆๆ คิดถึงเราบ้างนะ
เพราะเวลาที่เราจะได้ใช้ร่วมกัน มันมีน้อยมากๆ ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ มันก้อจะยิ่งน้อยกว่านี้อีก
คงไม่ต้องเล่าประวัติ เจ๊ alicia แล้วหล่ะมั้ง ระดับ เก้ารางวัลจาก แกรมมี่ อวอร์ด คงไม่น่าจะไม่มีใครไม่รู้จัก
edit @ 3 Mar 2008 01:10:12 by -::::--IKE--::::-